Günün Getirmediği Üstüne Üstlük Götürmediği

Dayanamadı, aradı. Toplamda üç dakika görüştüler görüşemediler her zamanki gibi bir yerlere yetişmeliydi karşısındaki. Hep öyleydi zaten bir yerlere yetişecekti. Bir işi vardı bir görevi vardı seninle konuşmaktan başka herşey onun göreviydi.

Salak İç Ses : Neydi bu rahatsızlığı, sevmediğin insanla böyle konuşur musun? Sevmediğin insana olmadık detayları anlatır mısın?

Mantıklı İç Ses : Yoksa anlamadın mı hala? Sevgililikten, basit, ayda yılda bir aradığın o uzak arkadaşlardan birine indirildi rütben. İşi düştüğünde aradığın, asitmetrik arkadaşlıktı bu. Bir taraf sürekli arar hal hatır sorar diğer taraf da işi düştüğünde, yalnız kaldığında arardı.

İlk değildi bu türden ilişkilere, alışıktı buna. Nihayetinde yalnızlığı seçimenin doğal bir sonucuydu ve bu baştan göze aldığı bir şeydi. Başka türlü ilişki kurmayı da bilmiyordu işin daha da doğrusu. Ama bunun ondan gelmesi canını yakıyordu. O daha fazla konuşmak istiyordu tadını çıkartmak istiyordu anın ama onun hep bir acelesi vardı. Arayacağım diyerek kapatırdı telefonu. Sonra arayan yine kendi olur, Ondan aynı cevap gelirdi ben de seni arayacaktım diye... Artık inanmıyordu ona. Neden açık konuşmuyordu? Neden bir şeyleri içinde tutuyordu? Salak adam herşeyini anlatırdı oysa. Salak işte...